หากเธอเป็นเดือนเราเป็นดาว ทุกคืนเคียงข้างไม่ห่างเหิน แม้นเดือนลับตาดาวยังคงอยู่ เฝ้าคอยเวลาเดือนกลับคืน

ชื่อตัวเอก เพื่อนตัวเอกและนางเอกยังคิดไม่ออกนะครับ ถ้าคิดออกจะมาใส่ไห้ที่หลัง ถ้าใครจะแนะนำชื่อ ก็บอกกันได้นะครับ จะขอบคุณอย่างมาก ส่วน a =ชื่อตัวเอก b=ชื่อเพื่อนตัวเอก c=ชื่อนางเอก d=ชื่อเด็กหญิงที่พระเองชอบตอนเด็ก e=ชื่อเพื่อนเด็กหญิงแถวบ้านพระเอกf=ชื่ออาจารย์ประจำชั้นขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ลำบาก คิดเอาเองกันไปก่อนนะครับ

ตอนที่ 2 สายลมแห่งความโกรธ

ซากุระร่วง...

ทั้งที่พึงได้เป็นคนรับผิดชอบงานด้วยกันกับ__d__แล้วเพิ่งถึงฤดูใบไม้ผลิแท้...

ที่โรงเรียนนี้จะจัดแบ่งห้องด้วยวิธีจัดตามอักรานุกรมสมาชิกในห้องตั้งแต่ปี1จนถึงปี3จึงแทบไม่มีการเปลี่ยนแปลง ที่ผมเริ่มชอบ__d__เป็นตอนที่แบ่งห้องตอนปี1 มันมันเป็นการตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นเลยทีเดียว ผมแอบเพ้อฝันถึงเธออย่างเงียบมาเป็นเวลา1ปีไม่นานมานี้เธอได้ถ่ายรูปลงนิตยสารรูปรวมเล่มจึงตกเป็นที่ฮือฮาของกลุ่มผู้ชาย ผมได้ฟิวส์ขาดใส่พวกชอบสอดรู้ สอดเห็นที่พูดเยาะเย้ยต่ำๆซึ่งนับวันมีแต่มากขึ้น

พวกแกทำตัวให้มันดีหน่อยโว้ย

ที่ผู้หญิงถ่ายรูปลงนิตยสารรวมรูปเล่ม นั้นเพื่อให้ผู้ชายไปทำอะไรในห้องน้ำ

ผมได้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นคนพูดคำเยาะเย้ย ที่ทำให้เธอร้องไห้นั้นออกมา

หลังเหตุการณ์เมื่อเช้า เธอก็ไม่ปรากฏตัวให้เห็นเลยแม้แต่ครั้งเดียวจนกระทั้งหลังโรงเรียนเลิก

__a__ฉันจะไปแก้ข้อเข้าใจผิดให้แกนะ..__b__พูด

หือ? ช่างเหอะ__a__พูด ทำไมล่ะ ?

ก็ใช่ว่าเธอจะเข้าใจผิดอะไรมากมายนัก เพราะฉันมันก็ไม่ได้วิเศษไปกว่าพวกนั้นเท่าไหร่เลยนี่ ฉันก็ดูนิตยสารนั้นแล้วก็จินตนาการลามก จนไอนั้นตั้งโด่ขึ้นมาเหมือนกัน น่ารังเกียจจริงๆเท่าที่รู้ฉันยังแน่กว่าพวกนั้นอีก...ฉันไม่มีคุณสมบัติที่จะไป ชอบเธอหรอก__a__พูด มันเป็นคำพูดที่ดูอย่างกับว่า ฉันไม่เป็นไรไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก

จะกลับยังเดียวเลี้ยงแม็คฯให้__b__พูด

ฉัน..ฉันจะอยู่ต่ออีกแป๊ปน่ะ..เพราะต้องคิดงานที่จัดปาร์ตี..__a__พูด

แล้ว__b__ก็เดินจากไปเหลือแต่__a__ที่นั่งอยู่ในห้องเพียงคนเดียว นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย เวลาก็ผ่านไปเรื่อย 16.27 .... 17.00 ครืด ครืด เขาได้นั่งเขียนอะไรลงสมุดงานไปเรื่อยๆตอนแรกก็เขียนงานดี แต่พอผ่านไปเรื่อย เขาก็เลย ขีดเขียนเส้นต่างๆนาลงให้สมุด

คืก!! เสียงประตูที่ถูกเลื่อนเข้ามาในห้อง

__a__ พูด ทั้งที่ยืนอยู่ตรงประตู __a__ก็ยังนั่งเหม่อลอยอยู่ ฉันรู้เรื่องจาก__b__หมดแล้ว... ขอโทษนะที่เข้าใจผิด

เด็กหนุ่มมองไปยังที่บานประตู คืก!!

หึ..บ้ารึเปล่า...__a__พูด ดันได้ยินเสียงลมเป็นเสียงของ__d__ซะได้ ผม.. จบแล้ว..

สุดท้ายผมก็แค่สามารถสนิทสนมกับ ได้แต่ในหัวใจของผมเท่านั้น

__a__มีเพื่อนมาหาน่ะ แม่ของ__a__ตระโกนบอก

หืม__a__มองที่ประตูห้องอย่างคิดอะไรบางอย่าง

สายตาช่างคาดหวังจริงนะ นึกว่าเป็น__d__รึเจ้าบ้า__b__พูด ขณะที่กำลังเดินเข้ามาในห้อง

.........

เชอะ มีธุระอะไร__a__พูด

เฮ้ เฮ้ อย่างเย็นชานักซี่ คนเค้าอุตส่าห์มาปลอบใจให้นะ หึหึ .. ไอนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ ของขวัญที่ระลึกที่แกได้เป็นผู้รับผิดชอบงานแห่งปาฎิหาริย์น่ะ__b__พูด อย่างกับมีอะไรแฝงอยู่

ฉันไม่ต้องการหรอกไม่เห็นมีปาฎิหงปาฎิหารย์อะไร__a__พูด

.....

แล้ว__b__ก็หยิบรูปมาอยู่ตรงหน้า__a__แล้ว__a__ก็หันไปดู

!!!!! มันเป็นรูปของ__a__ที่กำลังนั่งอยู่ในรูปเปลือย

ขอให้พี่ฉันใช้คอมพิวเตอร์ทำให้น่ะ ตัดต่อเอาส่วนหน้าของ__d__ในหนังสือเข้ากับนิตยสารรูปนู้ดไง__b__พูด

ไอ้ทุเรศในเวลาแบบนี้ยังเอาของแบบนี้มาให้อีกเรอะแกคิดอะไรของแกวะ__a__ตระคอกใส่

ไม่เอารึ__b__พูด ขอบใจขอเลยละกัน__a__พูด พร้อมกับเอารูปนั้นไปกอด แกก็พุเรศพอกันว้า

ใช่แล้วกลายเป็นพวกหัวงูหูดำเลวสุดๆแล้วตัดใจจากเธอให้ขากสะบั้น ฮี่ ฮี่ ฮี่__a__พูดประชดตัวเอง

ฉันไม่ได้เอารูปนั้นมาเพื่อให้แกเพื่อทำให้แกตัดใจจากเธอซะหน่อย__b__พูด อย่างเหมือนมั่นใจ จนทำให้ ดูตัวเล็กลงไปทันที ดูรูปนั้นแล้วทำตัวให้สดชื้นไว้! จะตัดใจจากคนที่วิเศษแบบเธอมันจะดีเรอะ

อืม... ไอ้ตรงนั้นมันสดชื่นขึ้นมาแล้วล่ะ__a__พูด พร้อมกับมองรูปนั้นแล้วยิ้มๆ

เอาล่ะ โอเคแล้วนะ!! ยังไงพรุ่งนี้แกอธิบายกับเธอให้ดีล่ะ__b__พูด พลางแตะไหล่เพื่อน

แกนี่พูดง่ายจังเนอะ__a__พูด

........

ของแค่นี้มันยากอะไรตรงไหน__a__พูด

เรื่องนั้นถ้าพูดเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง มันก็แก้ข้อเข้าใจผิดได้อยู่แล้ว..

ฟ้าว !! เสียงสายลมที่พัดอย่างรุนแรงมากเหมือนกับจะเกินพายุ

แต่มันอะไรเนี่ยลมที่พัดแรงเหมือนหอบความทุกข์ใจไว้ทำให้รู้สึกถึงความยุ่งยากที่ไม่อาจหลีกพ้นแฮะ มันลมอับโชคจริงๆน้า

ขณะนั้นเองก็มีเด็กหญิงอยู่2ที่อยู่ข้างหน้า กระแสลมที่พัดแรงมากถึงกับทำให้กระโปรงของเธอปลิวขึ้นมา พรึบ ว้าย เด็กหญิงคนนั้นร้อง สีชมพูแน่ะเพื่อนเด็กหญิงคนนั้นพูด อายจัง

รึว่าไม่ใช่... เดี๋ยวก่อนที่ จะมาโรงเรียนมั้ยนะ... เจอแล้วจะทำยังไงดีเนี่ยกลุ้มใจจริ๊ง.. เธอท่าทางช๊อกมากเลยซะด้วย เป็นไปได้สูงที่เธอจะหยุด...

ฮิ ฮิ ฮิ งั้นหรอ !!__d__กำลังพูดคุยกับเพื่อนอย่างสนุกสนาน ทำเอา__a__ที่พึ่งจะเดินเข้าห้องเรียนมาถึงกับงง

กำลังหัวเราะใหญ่เลย... เฮ้ มันอะไรกันเนี่ย__a__คิด

__d__เข็มแข็งจริงๆไม่มานั่งอมทุกข์แบบที่แกถนัดเลยแฮะ__b__พูด พร้อมหันหน้าไปหา

ในเมื่อเธอสบายใจแล้วแบบนี้ก็คงไม่ต้องอธิบายแล้วล่ะ __a__ พูด อย่างโล้งอก

__d__!!__a__มีเรื่องจะพูดด้วยแน่ะ__b__ตระโกนเรียก__d__ที่อยู่ในห้อง

กะ..แก...__a__คิด ด้วยความรู้สึกแบบว่าอยากจะฆ่าเพื่อนคนนี้จริงๆ

อะไรเหรอ?__d__พูดแล้ว เดินเข้ามาหา

อะ.. เอ่อ ...__a__พูดตระกุกตระกัก เหงื่อไหลท่วมตัว แล้วสีหน้าที่เขินอาย

เมื่อเป็นแบบนี้แล้วก่อนอื่นผมก็ต้อง...

เดินเข้าไปในห้องสมุด แต่มีครูอยู่ ก็เลยเดินไปเรื่อย

จะไปไหนน่ะ__d__ถาม

.

จะหาที่ที่ไม่มีใครอยู่แต่ห้องเรียนพิเศษก็ดันล็อกกุญแจ ตรงบันไดก็มีคนยืนอยู่... สุดท้ายก็ต้องออกไปข้างนอนเท่านั้น

เดินขึ้นข้างบนไปเรื่อยๆจนมาถึงที่ดาดฟ้าของโรงเรียน

ลมพัดเบาลงกว่าตอนเมื่อกี้เยอะเกินคาด ความรู้สึกของผมก็รู้สึกว่าจะสงบลงด้วย...

..... ทั้งคู่ต่างเงียบ__d__หันหน้าดูวิวข้างล่างโรงเรียน ส่วน__a__ก็ยังยืนก้มหน้าไปทางตรงข้ามกับเธอ

บอกว่ามีเรื่องจะพูด?__d__พูดทั้งที่ยังมองวิวอยู่ โดนที่ทั้งสองคนยังไม่ได้หันหน้ามาหากัน

เราสองคนยังเป็นจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบงานด้วยกันอยู่ ไม่ว่าจะเกินอะไรขึ้นยังไงก็ต้องทำงานร่วมกันต่อไป ยากจะทำงานด้วยความรู้สึกตกนรกทั้งเป็นตลอดไปงั้นรึคงต้องพูดจากันให้รู้เรื่องไปเลยเท่านั้น

เข็มแข็งจริงๆ ไม่มีมานั่งอมทุกข์แบบที่แกถนัดเลยแฮะ คำพูดนี้เข้ามาในหัวของ__a__

บ้าที่สุด เราเอง... ตึก ตึก เราก็ต้องพยายามด้วยซี่__a__คิด

อะ...อ่า เอ่อ...__a__พูดพร้อมจะรวบรวมความกล้าออกมา

ลุยไปเลย

คน...ที่พูด...เยาะเย้ยเมื่อวาน....ไม่ใช่ฉันหรอกนะ__a__พูดพร้อมกับความกล้าทั้งหมดที่มี

ฉันรู้แล้วเพราะนั้นไม่ใช่เสียงเธอ__d__พูดอย่างกับว่าไม่ได้เกิดอะไรขึ้น

เอ๋__a__ถึงกับงงมาก

แค่นั้นเหรอ?__d__พูด

กำลังสนุกเลย แต่ตอนที่2ยังไม่จบนะ เดียวจะค่อยๆเขียนมาต่อ

ชื่อตัวเอก เพื่อนตัวเอกและนางเอกยังคิดไม่ออกนะครับ ถ้าคิดออกจะมาใส่ไห้ที่หลัง และใครก็ได้ช่วยคิดชื่อเรื่องที ถ้าใครจะแนะนำชื่อ ก็บอกกันได้นะครับ จะขอบคุณอย่างมาก ส่วน a =ชื่อตัวเอก b=ชื่อเพื่อนตัวเอก c=ชื่อนางเอก d=ชื่อเด็กหญิงที่พระเองชอบตอนเด็ก e=ชื่อเพื่อนเด็กหญิงแถวบ้านพระเอกf=ชื่ออาจารย์ประจำชั้นขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ลำบาก คิดเอาเองกันไปก่อนนะครับ ถ้ามีอะไรจะแนะนำก็บอกกันได้นะครับ

ชื่อตัวเอก เพื่อนตัวเอกและนางเอกยังคิดไม่ออกนะครับ ถ้าคิดออกจะมาใส่ไห้ที่หลัง และใครก็ได้ช่วยคิดชื่อเรื่องที ถ้าใครจะแนะนำชื่อ ก็บอกกันได้นะครับ จะขอบคุณอย่างมาก ส่วน a =ชื่อตัวเอก b=ชื่อเพื่อนตัวเอก c=ชื่อนางเอก d=ชื่อเด็กหญิงที่พระเองชอบตอนเด็ก e=ชื่อเพื่อนเด็กหญิงแถวบ้านพระเอกf=ชื่ออาจารย์ประจำชั้นขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ลำบาก คิดเอาเองกันไปก่อนนะครับ ถ้ามีอะไรจะแนะนำก็บอกกันได้นะครับ

ตอนที่ 1 เข้าไปใกล้

สายลมพัดอ่อนๆตัดกับแสงแดดอ่อนๆเป็นบรรยากาศที่รู้สึกสบาย ท่ามกลางสวนหลังโรงเรียน มีเด็กหนุ่มอยู่คนหนึ่ง นั้นอยู่เดียวดายแต่เหมือนเขาจะกำลังคิดถึงอะไรบางอย่าง

เฮ้อ...เด็กหนุ่มถอนหายใจ

อย่างนี้เหมือนทำให้ฉันกับเธอห่างกันเข้าไปอีกเด็กหนุ่มพูดขึ้นกับตัวเอง เหมือนกับกำลังคิดถึงใครบางคนอยู่

ในมือของเขามีหนังสืออยู่เล่นหนึ่งมันเป็นนิตยสารเกี่ยวกับพวก ดารา ดาวรุ่งที่กำลังจะโด่งดัง เด็กหนุ่มกำลังดูหนังสือหน้าหนึ่งที่มีรูป เด็กหญิงคนหนึ่งอยู่ในชุดว่ายน้ำ เธอเป็นเด็กหญิง ผมยาวถึงบ่า ผมเธอมีสีน้ำตาลอ่อนๆ นัยตาสีน้ำตาลอ่อน ริมฝีปากสีชมพูระรื่นดูเป็นธรรมชาติ จะว่าไปแล้วเธอเป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักเอามากๆ

เห้ย ! เสียงหนึ่งดังขึ้นมา พร้อมกับมีเด็กอีกคนหนึ่งหนุ่มคนหนึ่งวิ่งมาหา

เด็กหนุ่มรีบเก็บหนังสือใส่ไปในกระเป๋าทันที

แกมาทำอะไรอยู่ที่นี่วะ__a__ฉันตามหาแกอยู่ตั้งนานนึกแล้วแกต้องมาอยู่ที่นี่เด็กหนุ่มคนนั้นพูดอย่างเหนื่อยหอบ

แล้วแกมาตามหาฉันทำไมวะ__b____a__พูด

ฉันจะมาตามแกขึ้นห้องเรียนนี่มันจะถึงเวลาเรียนแล้วแกยังมานั่งอยู่นี้อีก__b__พูด แต่ว่าแกมานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้คนเดียววะ

ฉันก็มานั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆเปื่อยๆ__a__พูดอย่างพูดไปงั้นๆ

ฉันว่าฉันรู้ว่าแกมานั่งทำไรไรอยู่คนเดียวตรงนี้ แกมานั่งคิดถึง__c__อยู่ละสิ__b__พูดอย่างรู้ทัน

แกมัวแต่มานั่งคิดถึงเธออยู่อย่างนี้เมื่อไหร่แกจะได้พูดคุยกับเธอบ้างวะ__b__พูด

ถ้ามันง่ายอย่างนั้นเหมือนกับที่แกบอกฉันก็คุยกับเธอไปนานแล้ว__a__พูด ฉันน่ะไม่ชอบหรอกกับการที่บังคับความรู้สึงตัวเอง เพราะว่าฉันชอบทำสิ่งที่ตรงข้ามออกไป ฉันขอนั่งคิดถึงเธออยู่อย่างนี้ดีกว่าเพราะไม่อยากให้เป็นเหมือนกับเหตุการณ์หนึ่งที่เคยเกิดขึ้นกับฉันมาก่อน

.......

แกไม่สนว่ามันเป็นเหตุการณ์อย่างไหน__a__พูดอย่างบังคับให้__b__ฟัง

เออ__b___ตอบ อย่างไม่อยากรู้เหตุการณ์นี้

เรื่องขึ้นมันเกิดตอนที่ฉันอยู่ ป.6 ...

ย้อนกลับไปตอนป.6

ฉันถูกเด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเรียกออกไป...ในจำนวนนั้นมี__d__ที่ฉันเคยชอบตอนนั้นอยู่ด้วย

นี่__a__ช่วยมากับพวกเราหน่อยสิเด็กผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มพูด

อะ..อะไรหรอ..__a__พูด อย่างสงสัย

เธอชอบ__d__ใช่ไหมเด็กหญิงคนหนึ่งพูด

พวกเรารู้กันหมดแล้วล่ะเด็กหญิงอีกคนพูด

ทำเอาเด็กชายถึงกับอายและหน้าแดงพูดอะไรไม่ออกเหมือนกับว่า โดนจับได้ซะแล้ว

เธอน่ะชอบมองมาทาง__d__ตอนเป็นเวรตักอาหารก็ตักให้__d__เยอะคนเดียว ไงพวกเราเดาถูกใช่ไหมล่ะ

ทำเอา__a__ถึงกับหน้าแดงเข้าไปอีก

นี่__d__บอกกับเขาให้รู้เรื่องไปเลยสิเด็กหญิงอีกคนพูด

เอ่อฉันน่ะไม่ให้ชอบ__a__หรอกน่ะ ขอให้__a__เลิกชั้นเถอะ แล้วก็ขอให้เธอเลิกทำแบบนั้นเถอะ เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี__d__พูด

ฉันคิดไว้แล้วถ้าฉันบังคับความรู้สึกตัวเองไม่ได้ฉันก็ขอนั่งคิดถึงเธอแบบว่ารักเขาข้างเดียวแบบนี้ดีต่อไปนั้นแหละ__a__พูด เห้ย ! แกฟังฉันพูดอยู่ไหมวะ

เออๆฉันฟังอยู่__b__พูด ไปงั้นๆ ทั้งๆที่ไม่ได้ตั้งใจฟังเลย

ยังไงก็เหอะถ้าเกิดถ้าฉันทำให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาอีกละก็ ฉันจะฆ่าตัวตายแน่นอน ฉันช๊อกมาถึงขนานนั้นเลยแหละ__a__พูด

ตอนนั้นมันน่าเศร้ามากแต่ที่ฉันยืนหยัดได้อีกครั้งเพราะมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งมาให้กำลังใจฉัน เธอชื่อว่า__e__เป็นเพื่อนเล่นแถวบ้านฉัน แต่ว่าไม่ไม่มีใครเขาพูดแบบนั้นกันหรอก

นี่__a__เป็นผู้ชายแบบนี้มันน่าอายมากนะผู้ชายเขาเป็นแบบนี้กันหรอเด็กผู้หญิงคนนั้นพูดกับฉัน

ถึงอย่างนั้นก็เหอะถ้าเธอชอบเขาจริงเธอก็ต้องรักเขาทั้งตัวทั้งหัวใจเมื่อเป็นแบบก็ต้องเข้าใจเขาสิและเธอก็ต้องตัดใจจากเขาให้ได้

นั้นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นหน้าเธอมีน้ำตาคอ รู้สึกเหมือนกับว่าเธอหลงรักชั้นงั้นแหละ__a__พูดไปยิ้มไป

เรื่องที่ช๊อคที่ว่าแกจะเป็นจะตายแค่นี้เองหรอ__b__คิดใจใน

แล้วเด็กหญิงคนนั้นละเธออยู่ไหนหรือว่าถูกแกสลัดรักทิ้งไปแล้ว__b__พูด

เปล่าเมื่อ3ก่อน...เธอได้ย้ายไปยังที่ห่างไกล...__a__พูด

ตอนเช้าพอไปถึงโรงเรียนอันดับแรก... ผมจะมาที่นี่มันเป็นสถานที่ที่เป็นทางเดินฝั่งตรงข้ามที่มองเห็นชมรมการแสดงที่__c__อยู่ ชมรมการแสดงของโรงเรียนนี้ ได้ยินว่ามีมาตั้งแต่สมัยก่อนโดยใช่ชื่อว่ากลุ่มละคร วานะ นักเรียนที่จบจากที่นี้ก็มีเป็นนักแสดงด้วย ฉันชอบ__c__จากตรงนี้มสกที่สุด...เพราะเธอดูจริงจังตั้งใจกว่าตอนอยู่ในห้องมาก

กิ๊ง! ก่อง! เสียงของสัญญาณเตือนว่าถึงเวลาเข้าเรียนแล้วดังขึ้น

แย่ล่ะเริ่มเข้าห้องเรียนกันแล้ว__a__พูด ขณะที่กำลังวิ่งเข้าห้องเรียน

แล้วก็ก็ต้องถึงกับชะงักเมื่อเห็น__c__ แล้ว__a__ก็ทำเป็นเดินอย่างไม่ได้หันไปมอง เมื่อ__a__เข้าไปในห้องเรียนก็มีเพื่อนคนหนึ่งในห้องพูดขึ้นมาว่า

ไงจ้าเจ้าแม่ชุดว่ายน้ำเพื่อนคนหนึ่งพูด

ว้ายอย่าพูดนะ__c__พูดพร้อมกับหน้าแดง

หาว่าไงนะเพื่อนอีกคนหนึ่งพูด

ไม่รู้หรอว่าแม่นี่ถ่ายชุดว่ายน้ำลงนิตยสารเชียวนะเพื่อนคนนั้นพูดต่อ

ว้ายอย่าพูดนะ__c__พูด

โกหกน่ะ!!__c__พูดพร้อมกับหน้าแดงเข้าไปอีก

ทันใดนั้นเองเพื่อนๆในห้องก็มารุมล้อม__c__เอาไว้และมีคำถามต่างๆนาๆ

นี่ นี่ นิตยสารแบบไหนหรอ

ชุดว่ายน้ำหรือว่าถ่ายนู้ด!?

ชุดว่ายน้ำน่ะ__c__พูดตอบ

ช่วยเซ็นชื่อให้หน่อยสิ

แซ่ด แซ่ด แซ่ด แซ่ด เสียงเพื่อนในห้องจำนวนมากมายถามคำถาม__c__กันวุ่นวายไปหมด

อย่างกับพวกดาราดังแน่ะ...__c__ไม่ชอบความวุ่นวายแบบนี้หรอกมั้ง ดูไปแล้วรู้สึกจะไม่ใช่อย่างที่เราคิดแฮะ...เราไปแจมกับคนอื่นด้วยดีไหมนะ__a__คิด

จะออกซีดีไหม..จะมีหนังสือรวมรู้หรือป่าว

ไม่...ไม่มี

เฮ้ __a__รู้เรื่อง__c__ยังเพื่อนคนหนึ่งในนั้นพูด เฮือก! ทำเอา__a__ถึงกับสะดุ่ง

ขอร้องล่ะอย่าให้ใครรู้ไปมากกว่านี้เลยนะ__c__พูดพร้อมกับมองหน้า__a__อย่างเขินอาย

จะเรื่องอะไรก็ช่างเถอะช่วยๆเงียบๆหน่อย เดี๋ยว__f__จะมาแล้ว__a__พูด โธ่ปากพล่อยออกไปอีกแล้ว ทำไมปากไม่ตรงกับใจเรื่อยเลยนะ__a__คิดในใจเหมือนอยากจะร้องไห้

หนวกหูนะอย่าง__f__ไปกินขี้ซะไปเพื่อนพูดตอบ

ทันใดนั้น__f__ก็เดินเข้ามาแล้วพูดว่า ถึงจะเป็นฉันก็เหอะยังไงก็กินขี้ไม่ได้หรอกทำเอาเด็กชายคนนั้นถึงกับสะดุ่ง เฮือก!

เฮ้อ...ที่นี้ฉันก็เลยกลายเป็นคนที่ไม่ได้สนใจพวกนิตยสารรวมรูปไปเลย...เท่ากับพลายโอกาสที่จะได้เริ่มคุยกับ__a__ไปเลยคิด ด้วยความเศร้าสร้อย

เห็นได้แล้วละอาการที่ปากไม่ตรงกับใจของแก__b__พูด

ปล่อยฉันไว้เหอะ__a__พูด

แบบนี้อย่าว่าแต่เดทเลย ตามใดที่ยังไม่มีปฎิหาริย์เกิดขึ้นเลยชั่วชีวิตนี้คงไม่มีโอกาสได้คุยกับเธอแน่คิด

ในขณะนั้นเอง__c__ก็ได้หันมามองอยู่ แต่__a__ไม่ได้สังเกต

เอาจะเรามีงานจัดปาร์ตี้รับน้องใหม่ขึ้น__f__พูด เดียวฉันจะกำหนดคนรับผิดชอบงานชายหญิงอย่างละคน โดยใช้การลงชื่อ

เอาละ ผลของการลงชื่อ คนที่ได้รับเลือกคือ__a__กับ__c__ แปะ แปะ แปะ เสียงตบมือของคนให้ห้องดังขึ้น

รู้สึงว่าปฏิหาริย์ได้เกิดขึ้นแล้ว

สำเร็จในที่สุดก็ได้หาโอกาสที่จะเริ่มพูดคุยกับเธอได้แล้ว ดีล่ะงั้นฉันจะต้องพยายามพูดกับเธอให้ได้__a__คิด

แต่...หลังเลิกเรียน

อย่างที่คิดไว้เลยห้องสมุดไม่มีใครอยู่ ถ้าเป็นอย่างนี้พวกเราได้คุยกันอย่างสบาย__a__คิด

ทุกคนขี้โกงเนอะ แกล้งให้พวกเราเป็น__c__พูด

___a_เงียบแล้วหันหน้าไปมองอะไรก็ไม่รู้ ขณะที่__c__มองหน้าอยู่

เอ่อ...คือ...__c__พูดอย่างอาย จะไม่มานั่งใกล้กว่านี้หน่อยหรอ

ดูจากที่นั่งแล้ว__a__นั่งอยู่ที่หัวโต๊ะห่างจาก__c__มาก

ผมอยากเข้าไปนั่งใกล้เธอจริงให้ตายสิ ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้__a__คิด

ตรงนี้แหละดีแล้ว__a__พูด โธ่พระเจ้า__a__คิด

เหรอ__c__พูด

คลิก คลิก คลิก __c__กำลังกดใส่ดินสอแต่ไม่มีใส่ออกมา คลืด เปิดกระเป๋าดินสอออกแต่ก็ไม่มี

เอ๋ะ? อะไรน่ะ__a__คิด

เอ่อ...มีใส่ดินสอกดไหม?__c__ถามอย่างอายๆ

อ๊ะ?__a__คิด แล้วเหล่ไปมอง มีสิ โอสากมาแล้วเข้าไปใกล้เธอแล้วพูดกับเธอ__a__คิด พร้อมกับเหงื่อออกตามใบหน้า

เอ้า__a__พูดพร้อมกับเอาใส่ดินสอให้

ของใจนะ__c__พูดตอบ

จะนั่งข้างๆนี้ได้ไหม__a__ถาม

อื้อ__c__พูดพร้อมกับยิ้มให้

แล้วตอบมาก็ตอบมาสามารเห็นใบหน้าที่ยิ้มแย้มของเธอได้อย่างใกล้ชิด สำเร็จ!!

แต่ปรากฏว่า ครืด __a__ส่งใส่ดินสอโดยจับรูดไปตามพื้นโต๊ะโดยเหวี่ยงไปให้

อา...ขอบใจนะ__c__พูดพร้อมหยิบใส่ดินสอ

โธ่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ยงี่เง่าจริงๆ__a__คิด ดันทำให้เวลาซึ่งมีเพียงสองเราที่ฉันเฝ้าใฝ่หา ต้องมาเป็นหยั่งนี้ด้วยมือของชั้นเอง มันทำไมกัน

เธอคิดไอเดียอะไรออกหรือยัง__a__พูด

เอาล่ะเธอเป็นฝ่ายเริ่มแล้ว คิดซี่พูดอะไรซักคำที่มันจ๊าบในใจพูดออกไป!!!คิด ตึก ตัก ตึก ตัก

แล้วเธอล่ะ__a__พูด ทำเอา__c__ถึงกับอึ้งไปเลย จ๊ากดันทำเรื่องงี่เง่าอะไรลงไปเนี่ย__a__คิด

ขอ..ขอโทษฉันยังคิดอะไรไม่ออกเลยน่ะ__c__พูดอย่างอายๆ

ซวยละสิตามงานหน่อยตามงาน ก่อนอื่นต้องเงยหน้าขึ้นพร้อมพูดกับเธออย่างเป็นการเป็นงาน โอกาสที่แสนจะโชคดีแบบนี้ขืนไม่ยอมมองหน้าเธอต้องเสียดายแน่__a__คิดแล้วเริ่มมองไปทางยังเธอ

เป็นภาพที่เธอกำลังคิดอะไรอยู่ หน้าตาที่แสนจะน่ารักของเธอเหมือนเทพธิดาไม่มีผิด

หน้ารักจริงๆด้วย__a__คิด พร้อมกับ เหม่อ ลอย

ทันในนั้นเอง__c__ได้หันมาทาง__a__ทำให้ตาประสานตา __a__ถึงกับตกใจเอาหน้าหันไปในทันที

แย่แล้วความแตกแล้วรึ ที่ว่าฉันมีใจให้กับเธอ__a__คิดอย่างร้อนรุ่ม

__c__ลุกขึ้นจากเก้าอี้

อะ อะไรน่ะ? โกรธงั้นหรอ ทำให้เธอโกรธแล้วรึเนี่ย โกหกน่ะ ทำไม เหวอเลวร้ายที่สุด__a__คิดทำให้เหงื่อตามใบหน้าเต็มไปหมด

ขอโทษนะ...ฉันต้องไปแล้ว จะโดดเวลาชมรมได้ชั่วโมงเดียวนะ__c__พูด

โธ่นึกว่าเธอโกรธ...ซะอีกโชคดีไป__a__คิดพร้อมกับถอนหายใจ เฮ้อ

__a__...จะกลับหรื่อยัง?__c__พูด

ยังหรอก...จะขอคิดงานก่อนน่ะ__a__พูดตอบ

เหรอ... งั้น ใช่ไอนี้สิเมื่อกี้ไปซื้อมาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ__c__พูด พร้อมกับหยิบสมุดสเก็ตซ์บุ๊คเล่มหนึ่งขึ้มมา แล้วเขียนคำว่า ไอเดียโน้ต

__c__มาอยู่ใกล้ขนาดนี้ ทำให้ได้กลิ่นอันอ่อนโยนจากส่วนลึกของกลิ่นแห่งเวทมนต์

อื้ม เอ่อ.. ฉันจะให้เธอไว้ละกันจะคัดค้านไหม__c__พูดพร้อมกับยิ้มๆ

......ไม่หรอก__a__พูดตอบอย่างตอบไปงั้นๆ

กับฉันแล้ว..เธออายไม่ค่อยชอบใจก็ได้__c__พูด

หา????มันอะไรกันนี้

จะยังไงก็เหอะช่วยกันทำอย่างมีความสุขเหอะนะขืนเราสองคนช่วยกันคิดไอเดียดีๆคิดให้ได้สมุดสเก็ตซ์บุ๊ค2-3เล่มไปเลย__c__พูด

อา....

โดนเข้าใจผิดจนได้ ช่วยไม่ได้นี่นะก็เราทำตัวเองนี่นา

วันรุ่งขึ้น

มาที่นี่จริงๆด้วยน้า...__b__พูด

เมื่อกี้ฉันไปขอพี่มาให้เค้าช่วยทำของที่ระลึกแสนวิเศษของผู้ที่รับผิดชอบงาน__b__พูดต่อ อย่างยิ้มๆ

หาโกหกน่ะอะไรหรอ__a__ถามอย่างอยากรู้

หึ หึ ความลับ__b__ ตอบอย่างมีอะไรซ่อนอยู่ในใจ

นั้นมันอะไรนะ!!!__a__ถาม__b__

มีพวกนักเรียนเต็มไปหมดมาอยู่ทางด้านกระจกของชมรมการแสดง

เป็นตามที่ฉันคาดไว้จริงๆ แต่นึกไม่ถึงว่าจะมีมากขนาดนี้__b__ตอบ

ลองฟังดูซิว่าพวกมันพูดอะไรกัน__a__พูด

ขอดู กกน. หน่อยสิจ๊ะ__c__

ชุดว่ายน้ำก็ได้เอาแบบเซ็กซี่สุดๆไปเลยนะ

เลวชะมัด__b__พูด

กรอด __a__ ทำท่าทางไม่พอใจเป็นอย่างมาก

อะไรของพวกมันน่ะคนประธานในชรรมการแสดงพูด

ประธานค่ะน่าสงสาร__c__วันนี้พอแค่นี้เถอะคนหนึ่งในชรรมการแสดงพูด

ขอโทษทุกคนด้วยนะ... ฉันไม่เป็นไรหรอกนะอย่าไปสนเลยต่อเถอะ__c__พูด อย่างอดกลั้น

เสียงของนักเรียนข้างนอกยังดังอีกเรื่อยๆ

ไม่ต้องมาทำเจียมหรอกที่จริงก็ลามาใช่ม้า

มันเรื่องธรรมดาหุ่นเซ็กซี่ขนาดนั้นนี่นา ฉันน่ะทำทุกวันวันละหลายๆครั้งเลยนะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

โกหกน่ะฉันขอด้วยซักครั้งสิ

ครืด ประธานชมรมทำหน้าไม่พอใจพร้อมกับเปิดผ้าม่านที่หน้าต่าง

อะไรน่ะ

เตรียมตัวเปิดการแสดงโชว์หรอ เฮ เฮ เฮ

นู้ดโชว์หรอยะฮู้เจ๋ง นู้ด นู้ด นู้ด

ในขณะนั้นเอง __a__ โกรธมากจนจะทดไม่ไหว

ถ้ารักเขาจริงก็ต้องรักเขาทั้งตัวทั้งหัวใจสิ__a__คิด นั้นสินะ__e__ ตอนนี้ฉันก็จะคิดอย่างที่เธอว่าให้เต็มที่

เฮ้ ช่วยถือที__a__พูดพร้อมกับส่งสมุดให้กับ__b__

อย่าล้อเล่นน่ะ พวกนั้นโหดนะเดียวถูกฆ่าเอาหรอก__b__พูดเหมื่อนกับว่าห่วงเพื่อน

หนวกหูน่า คนที่ดูถูก__c__ จะปล่อยมันไว้ต่อไปไม่ได้___a_พูด พร้อมกับใบหน้าที่โกรธจัด

กรอด

พวกแกน่ะทำตัวให้มันดีหน่อยโว้ย__a__พูดพร้อมพุ่งออกไปทางหน้าต่างใบหน้าที่โกรธจัด ในมือถือไม่ออกไปด้วย

ไปเอาไม้นั้นมาจากไหนเนี่ย__b__พูด

นี่พวกผู้หญิงที่ถ่ายนิตยสารรูปรวมเล่มน่ะ นั่นเพื่อให้ผู้ชายไปทำอะไรในห้องน้ำก็ใช่ แต่ใช่ว่าจะมีความสุขอะไรมากมาย

__c__ถึงกับช๊อกมากเมื่อให้ยินเรื่องแบบนี้

คิดอะไรกันเนี่ยมีป้าคนหนึ่งพูดจากหน้าต่าง

ทำเอา__a__ที่กำลังวิ่งมาอย่างบ้าคลั่งถึงกับหยุดเพราะว่าพวกนักเรียนเหล่านั้นไปกันหมดแล้วมีแต่__a__ที่ยืนคนเดียวพร้อมกับไม้ที่อยู่ในมือ

เจ้าหมอนี้แหละ ป้าคนนั้นพูดพร้อมชี้มาที่__a__

ทำเอา__a__ถึงกับพูดอะไรไม่ถูกเมื่อเห็นภาพที่__c__กำลังร้องไห้อยู่

น้ำตา__a__คิด พร้อมกับท่าทีที่นิ่งเฉย

ผู้ชายคนนี้รู้สึกว่าจะเป็นเพื่อนของ__c__ใช่ไหม หมอนี้มองมาทางนี้จากอาคารฝั่งตรงข้ามเสมอล่ะป้าคนนั้นพูด

อ๊ะ? ทั้งสองหันมามองหน้ากัน หน้าของ__c__ที่เต็มไปด้วยน้ำตาหันมามองทาง__a__

ฮึ่ม ประธานชมรมพูด ครืด พร้อมกับเปิดหน้าต่างออกมา ไอพวกโรคจิตฉันจะตักหน้าแกให้เละเลย

อ๊ะ__a__ทำอะไรไม่ถูก ถึงกับยืนเฉย

เจ้าเซ่อหนีเร็ว__b__พูด พร้อมกับวิ่งมาหา__a__

มั่บ __b__ควงแขน__a__แล้วพา__a__วิ่งหนีไป

__c____a__พูด ท่าทางฉันจะถูกเข้าใจผิดชนิดเลวร้ายที่สุดซะแล้ว__a__คิด